Schetsen, deel 10

io8    O    UD-HOLLANDSCHE    BAKER.

en prachtig, omdat de gebeurtenis daad ging worden — benauwend om ’t afgrijselijk overwicht dat de weduwe Goedhard met ’n d, door ’r ervaring, wéten, geweldige practijk, dadelijk op ons had. ’k Zie ’r nog voor me, ’n gezette zware vrouw, met heupen als pompoenen, ’n paarsroode gelaatskleur, ⁹n bastaard-mopneus en ’n weelderigheid van peen-kleurig haar, dat door ⁹1 gezag van veel pommade in twee maanglimmerige ovalen lei. Nuchtere getrouwde menschen als we nog waren, met niet de geringste wetenschap van baker-tradities, zaten we over haar. Ze moest zeven gulden vijftig per week hebben, wat ze overal beurde, zei ze, en voor ’n maand genomen worden. We vonden ’t best.

„En ’n goospenning van ’n volle week,* zei ze.

„Natuurlijk,” knikten m'n vrouw en ik.

„En ’n fooi voor ’t mandje opmaken”.

„Dat heb ’k al opgemaakt,” zei m’n vrouw, blij dat ze zoo knap was geweest: „luiers en nachtponnetjes en flanellen luiers en jaegerluiers en hemdjes en zeep en sponsjes en ’n schaartje, alles is ’r in ⁿ

„Dat kan wel,” zei de weduwe Goedhard, beminnelijk supérieur: „maar dat doen wy toch anders — wij rekenen altijd op *n tweeling en de usansche is — da's allemaal usansche — dat de vader voor ’t mandje opmaken ’n fooi geeft” ....

„Goed,” zei ik.

„Dan,” onderrichtte zij verder, met glimlachjes onze groenheid in ’n hoek trappend: „dan komt de fooi van ’t vaderschap”____

„Wélk vaderschap?” vroeg ik bete.

„As ’k u ’t engeltje ’t eerst overreik,” zei de weduwe Goedhard, zóo als ’n prof zegt, die waardig aan beginners doceert dat Uranus op 2864 millioen kilometer om de zon in een elliptische baan wentelt, die zij in 84 jaar en 3 maanden aflegt......