Schetsen, deel 7

M'N VRIEND EN HET HEMD.    199

kast, sloot die sekuur, zeemde de ruiten met z’n zakdoek, trok twéé vesten aan.

Den anderen dag zei de vette juffrouw hem z’n kamer op.

„’n Héér,” moet ze beweerd hebben: „die op ’n warmen dag stookt — ’n nat hemd in ’n droge kast hangt — en bij z’n ontbijt uit moedwil ’t hééle vaatje zout en ’t hééle fleschje azijn gebruikt — zoo’n héér most zij niet langer hebbe” ....