NEST ZONDER EI. 183
Toen na vier weken, werden de poppen gesepareerd.
’t Mannetje zou wel weer aan den slag raken.
Nee.
En in ’t voorjaar zette meneer ze wéér bij mekaar in de broeikooi.
Riek keek toe, zei niks.
Nou ’t geval verjaard was, had ze schik in de malligheid.
Zij wou wel is zien of dat jongen gaf! As je toch merkte dat ze niet paarden, dee je toch verstandiger ’t op te geven.
Toen op ’n dag kwam meneer met ’n nieuw wijfje thuis.
„Riek — nou gaan we ’t nog is probeeren,” zei-die.
’t Ouwe wijfje werd appart gezet.
’t Duurde weken en weken.
„Curieus," zei meneer.
„Jammer,” zei mevrouw.
Riek grinnikte zachtjes — bleef lang in den dienst waar ze liefhebberij hadden in énkel poppen — Ach. Ach.