Schetsen, deel 7

130 DON LEANDRO FERNANDEZ DE M0RESC0.

BIJLAGE A.

Alvorens alsnu mijn concept, met eenige (het zij bescheiden gezegd) taalschoonheden te publiceeren, wensch ik eene B ij 1 a g e A in te lasschen, daar ik vrees dat er straks geen plaats voor aan het slot (volgens usance) zal zijn — en deze Bijlage een te integreerend deel van mijn romantische visie vormt. Don Leandro Fernandez de Moresco dan, zoon van Manuel Pedro (de dito dito) èn van Dona Quaresmalsabella(de dito dito), wier naam wel degelijk in mijn stuk voorkomt, heeft een zeer bijzonder, schijnbaar onontleedbaar karakter. Zien wij hem (in zoover de plaatsruimte het toelaat) eenerzijds in volle bloeddorstigheid voor ons verschijnen, huiveringwekkender dan Muso-1 i n o, wreeder dan C a 1 i g u 1 a, opbruisender dan welke u bekende historisch-beruchte figuur ook, anderzijds nemen wij eene bijna vrouwelijke teerheid en maagdelijken schroom in hem waar. Zijn karakter is gecompliceerder dan dat van Bertie *), nobeler dan dat van Ruy-Blas, peinzender dan dat van Hamlet. Ja, er ware een Boekdeel over te schrijven.

In dit bestek zie ik geen kans de zielefinesses mijns heids aan te duiden. Wat zijn gestalte betreft, heb ik hem mij voorgesteld a) zwart (van wege de romantiek en Spanje — b) schoon en welgevormd (natuurlijk!) — c) zijn schitterend kostuum met zwier dragend en meester op alle wapens (uit den tijd van 1207 n. G.) — d) met een baard en een snor, ook wenkbrauwen, alles zwart. ¹).

¹

⁹) Ik bedoel zwart-g e s c h m i n k t. Ik sta niet bepaald op een zwarten acteur. "Wel leg ik nadruk op de zwarte wenkbrauwen, daar ik mijn held meermalen doe fronsen, om dramatische motieven, en mij een zwarte fronsing fantastischer dan een blonde toeschijnt.