Schetsen en vertellingen

géén standjes maakt?

Ongeveer in die stemming lieten we ’r ’n paar dagen werken, zonder meer dan noodig te babbelen - tot ze op ^?n avond onwel werd, zoo stumperig zat te snikken, dat je ’r gedraai en gehuichel vergaf.

‘Wat huil je, juffrouw?’ informeerden we om beurten.

Ze schudde ’r oud zorgen-hoofdje, vergrijsd in kleine, vaalburgerlijke ellende, trachtte zich in ’r leed op te sluiten. Met moeite kreeg je ’n verklaring.

°k Heb wel gemerkt,’ zei ze alweer werkend: ‘dat meneer en mevrouw in den laatsten tijd onvrindelijk zijn geworden - van af dat me man an de deur is geweest - en dat u denkt da’k me anders voordoe as ’k ben - precies as me buren - maar zoo waarachtig as de Heer me ziet - ’k kan niet hard zijn voor ’n man die nog vijf dagen te leven heeft - dertien Maart is de laatste termijn...’

‘Hoe weet u dat zoo - juist op 13 Maart...?’

Den datum van ’n sterfdag voorspellen - èn je man laten drinken -waarlijk...

Nooit zullen we vergeten wat ze met diepsten ernst verhaalde. ‘... Nou mot u niét lachen - en niet denken dat ’t malligheid is... Ik ben naar de waarzegster geweest...’

‘Kom, kom, juffrouw...!’

‘Nee, niet kom - juffrouw, herhaalde ze stellig: ‘toe me vader leefde, is ’m uit de lijnen van z’n hand voorspeld, dat-ie onverwacht in z’n dertigste zou sterven - en ’t is uitgekommen, gelooft u me nou? - net in z’n dertigste kreeg-ie door ’n prik in die eigenste hand bloedvergiftiging - in zes dagen weg! ... En me moeder d’r zuster, die d’r om lachte zoo as u, was door iemand die met ’t ei werkte gezeid, dat ze in vlammen zou opgaan... is uitgekommen... verschrikkelijk uitgekommen - dat herinner ik me as meissie van acht - ’n brandend petroliestel over d’r lijf gekregen - maanden gesukkeld en afge-loopen...’

^,:Foei, juffrouw - iemand die zoo gelóóft as u...’

‘Jawel - jawel - de Heer heit z’n teekenen. - As je ’t tweemaal heb meegemaakt, léér je gelooven... Dertien Februari, net op dien ongeluksdag was ’k bij de waarzegster, van wie alles - toe lach nou niet - van wie alles uitkomt, - en die zee zonder effetjes na te denken: juffrouw, ’t spijt me - maar uwe kaarten leggen ongunstig - eer d’r ⁵n maand is verloopen heit u ’n sterfgeval in uw familie. Toen zee

190