Schetsen en vertellingen

‘En toch,’ hernam ze: ‘laat ik juillie met z’n achten nie toekijke! ’k Hei d’r smaak van, as me de brokke uit me keel worde gekeke! Jij neemt ’n voorpoot/

‘En ik neem niks/ zei Markus vergenoegd den glimmenden kachel-knop beknikkend - ’t water liep ’m z’n mond uit, as-ie dacht, werach“ tig dacht an ’n bruine voorpoot met saus: ‘ik neem niks! Niemendal! Geef mijn ’t maagie met wat sju en ’k doe me maal met aardappele?’ ‘Laat u móéder nou ’t maagie ete - waarom mot ü net ’t maagie as u weet dat moeder van ’t maagie houdt/ viel Saar uit.

‘Dan neem ik ’t maagie nie/ zei vader berustend, de gebrajen kip ziènd, den geur ruikend.

Moeder zweeg. Oud, vermoeid, leunde ze in den stoel, de kip in ’r gedachten zélf voorsnijdend omdat Markus met z’n ruwe handen ’r toch niks van negen personen van terecht bracht. En as Saar zich maar geen soepekip in ’r handen liet stoppen! Dan werd ze stil. Hoe ze ook sneed, zag ze geen behoorlijke porties. Joozep kreeg hoogstens de achterbout met ’t vette vel, maar daar kluifde de jongen niks an. En as ze Bram, mèt ’t levertje, ’t halsgedeelte toestopte, wat had ’n jongen van veertien daar-an? Je gaf ze allemaal ’n voorproef - je maakte ze lekker om niks. Markus had zoo geen groot ongelijk.

’t Niet opgevend, op de ellebogen stuttend, zei ze nog eens zwak, met terugkrabbelende aarzelingen in ’r stem: ‘... Laat mijn ’m maar voorsnijen - ik zie kans...’

‘Zal ik u is wat zeggen, moe,’ zei Saar ineens pootig: ‘ik doe d’r ^yn eed op da’k nie mee eet van ’n kip dievoor u is om te versterken...’ ‘As me dan is geen kip namme,’ zei moeder zacht polsend.

‘D’r staat ommers duidelijk een kip om te sterken en voor niks anders, anders zend ik geen cent meer,’ herhaalde Jet, die trek had. ‘Dan nemen we,’ zei moeder resoluut besluitend: ‘dan nemen we geen kip, omdat ’k met ’n kip niet uitkan. Dan maken we melk-chocola.’

‘Melkchocola is geen kip!’

‘Chocola heit nèt zooveel kracht, cijferde de vrouw bij ’t raam: ’en van melkchocola ken je zóóveel zetten, Saar, dat niemand meer kan en ’r voor mijn nog ’n kop overblijft voor de volgende dag...’

‘Nee,’ zei Markus, kregel door den verdwenen voorpoot: ‘wat heb jij an chocola? D’r staat van ’n kip om te versterken?’

‘En as we nie toekommen? Wat doene me met kip?’ - praatte

153