Gevleugelde daden

DE VILLA WORDT BERUCHT.    63

terde, dee ’t papier opvlammen — ’t papier begon te spelen met ’t bedgordijn.... Op dat moment geschiedden twee wonderen — Chris schrikte wakker, vloog (figuurlijk) naar het raam — en een pruimende politieagent passeerde. Chris gilde het woordje „brandV⁹ en het driehonderd-zevend alarm doorklaagde het dorp, terwijl Chris, weder teruggevlogen (figuurlijk), het bedgordijn afrukte en vol tegenwoordigheid van geest in een deken begroef.

„’tis al gedaan!”, schreeuwde ze weer uithetraam.

Maar men speelt niet met vuur en nog minder met een nieuwe, met rood-koper gemonteerde spuit, die nog nimmer in ’t vuur is geweest.

De brandhoorns joegen paarse klachten door ’t dorp — dreunende voetstappen bedaverden de keien — de gebeurtenis was er.

In nog geen vijf minuten werkte spuit I, werden de toegangen tot de Zwaluw-villa afgezet, klommen rappe gasten in Chris’ kamer.

Er was een geparfumeerde brandlucht — er smeulde — er wérd gespoten.

De Burgemeester, hoofd van de Brandweer, met al de wethouders, was ter plaatse.

Met een rooden bandelier om de borst, beklom hij de logeerkamer en nou-ie ’r ambtshalve was, ambst-halve róók, ambtshalve uit z’n bed was gehaald na een vermoeienden dag van trouwplechtigheden