Gevleugelde daden

ANGSTEN EN VREDE.    149

„Genadige hemel— op zóó’n manier weduwe te worden!” —, snikte mevrouw.

Amélie had ’t zakboekje opgenomen, las de woorden: „Houd moed — dood of levend bezorg ik u redding!”

„O ma — ma — pa heeft zich voor ons opgeofferd — die goeie, beste, lieve pa — en nutteloos — nutteloos — nou ligt-ie dood in de struiken benee — en wij kunnen hier óók sterven ....”

Snikkend nam mevrouw het boekje uit Amélie’s handen en las den laatsten wil, dien Pieter gisteravond bij de acetyleenlamp geschreven had.

Door ’t waas voor ’r oogen, zag ze de lieve, brave, stevige letters van den doode: _::Ik vermaak al mijn hebben en houen aan mijn geliefde vrouw en mijn innig-geliefde dochter en wensch met haar samen in den familie-grafkelder hier omlaag te worden bijgezet. Mochten wij alle drié dood gevonden worden, dan schenk ik dit hebben en houen aan de gemeente mijner inwoning, die er de vrije beschikking over zal hebben, mits de naam Pieter Zwaluw aan het fonds verblijve en onder voorwaarde dat mijn huisknecht Kobus en mijne dienstboden Chris en Jans een jaargeld van vijfhonderd gulden ieder ontvangen. De gemeente verbinde zich hier tegenover alle torens in de toekomst geopend te laten, om onver