Gevleugelde daden

KOBUS WORDT GEARRESTEERD. 131

Hij was op dit moment t voorbeeld van een dedective.

In Amerika hadden ze ’t ’m niet kunnen verbeteren.

„Dan mot je maar door ’t luikje,” sprak Kobus moedeloos op ’n traptree nederzittend.

„Zoo,” zei de burgemeester: „val je door de mand? Je verroert geen vin, kerel, of ’k dood je op de plaats. Agenten, klim door ’t raam van de logeerkamer!”

Het was n gedecideerd bevel, doch niet zoo makkelijk na te komen.

De dikste agent kon niet klauteren — de dunste had ’n elastieke kous om z’n spataeren.

Chris, thans het meest bij de hand, ging 'n trapje bij de Leurings leenen — wat ze wel meer dee.

Al dien ontzaglijken tijd hield de burgemeester Kobus in bedwang.

Misschien zou ’t nooit meer zóó meesterlijk in Holland geschieden.

„Ik heb ’r lak an,” praatte de misdadiger cynisch: „as ze d’r voete maar vege. Lekkere poote zalle dat zijn — met teelaarde en al!”

De dikke agent richtte ’t laddertje — de dunne kroop over ’t kozijn — toen hield Chris ’t trapje voor den dikke in evenwicht.

„Als je ’n gebaar maakt!”, dreigde de burge