Gevleugelde daden

130    ACHTSTE KAPITTEL.

„Chris/⁹ zei hij deftig, gelijk in ’n deftigen dienst betaamde: „Chris doet boodschappen ...

Chris, op zij van den deurpost, werd lijkwit bij zooveel leugens.

„O” begon ze, nader stappend.

„Stil!” —, gebood de burgemeester: „’t Is best man — heel best.”

Plots deed-ie ’n coup-d’état, maakte-die zich meester van de. situatie.

’n Waarlijk geladen revolver uit z’n binnenjas trekkend, ’n revolver die nog nimmer gebruikt was en nattig voelde van petroleum, omdat-ie het geweldenaars-ding net gister ontroest had — stak-ie den loop door het luikje en met barsche stem van médeklinkers en accenten, bulderde hij:

„De deur openen en niét van je plaats, of ’k schiet.”

„Stik — wat hei *k nou an de hand,” schrikte Kobus.

„In naam der wet de deur openen èn niét van je plaats!” —, herhaalde de burgemeester, wiens pupillen in zenuw-spanning tot geweekte èrwten vergrootten.

Kobus bleef roerloos.

„In naam der wet!” —, zei het politiehoofd nog eens, met den haan spelend.