Kleine verschrikkingen

DE TWEEDE KLEINE VERSCHRIKKING. 191

„ .. .. Die meissies, hè ... . Die meissies rommelen zoo .... Zoo is ’t ’r — zoo is ’t ’r nie.... Jannie, waar hei-je de veiligheidsspelden gelegd!.... Hoor je

• o»

me me?

„Ze staat ’r nie,” zei Trijn uitkijkend: „Zeker ’n endje opgewandeld: „juffrouw zoek nou nie.... As je zoekt vin je nie... .”

„Dat zeg u .... As je zoekt vin je nooit.... ’t Doosie heit hier toch gestaan.... En gister hei’k ’r nog een genomen voor me boezelaar... O! Wat ken je dat zenuwachtig maken, hè?.... En

nou wor ’k toch zoo van zenuwen gevreten!----

De zenuwen da’s ’n straf.... O! Wat vin’k dat ellendig.... Nee, dat binne haakies en oogies.... En da’s merkgaren.... En da’s elastiek.... En dat binne knoopies.... Wat je toch van alles mot hebben, hè?... En da’s ’t ook nie.... Dat binne veterbanden” ....

„Nou, zoo een mot ’k ^Jr net hebben.”

„Da’s wel toevallig, hè? Een of twee?.... Je krijgt d’r twee voor ’n cent” ....

„Dan maar twee, hè.... Hèhèhè!.... Je zal an mijn nie rijk worden!.... As je d’r heelemaal ’n cent an verdient, verdien je nog niks . .. Sjongen wat