Schetsen, deel 9

OVER BADEN.    167

deur kijkend, de ander naar ’t kacheltje, de derde naar den grond, de vierde naar de zoldering.

„De vogel zeit wat," zei de schipper nalachend.

„En nou zal ik nog is wat zegge,” zei de timmerman : „ik vraag as d’r nou geen water is*____

„Ja-ja," knikte de machinist.

„As d’r ’n regenton is of ⁹n putje — watte?”

Ja — ja".

„En as u nou zoo’n koud bad heb genomen," zei de barbier sérieuzer, bang voor de klandisie: „ben u dan nooit bevroren?"

„Welnee," zei ik: „dan ga je je warm loopen*____

„Da’s met permissie gèkkewerk," zei ’t boertje kwaad: „eerst je kóüd maken met water uit de leiding dat om te drinke is — dan gaanloopeom warm te worde! —Tc Mot niks van je water hebbe."

„Zindelijk," zei ’k — stom genoeg.

„Zindelijk!", zei hij de woorden toesnauwend: „ik zou wel is wille hoore hoe je vuil ken worde as je kleere draagt — ⁹k heb nog nooit ’n stoffie opge-loope* ....

Hij werd ruzie-achtig.

„Uw beurt meneer," suste de barbier.

En terwijl Tc ingezeept werd bléven de gezichten lachen tot ’k opstapte.

In de deuropening kreeg ’k den laatsten zet

„De rijkdom het gékke streke" — zei ’t boertje.

18 October ⁹02.