Kleine vertelsels

98    REISVERHAAL

Eindelijk kwam de boot in het gezicht. Aan den horizon verscheen een rookwolk. De ijsschotsen begonnen te kruien. Het was geweldig schoon¹), overweldigend schoon. Terwijl stopte zwager nog in de zijzakken van mijn jas eenige broodjes met vleesch, zes hardgekookte eieren, een zak met kletskoppen en twee halve flesschen bier. Lieve men-schen! Attente menschen, m’n zwager en m’n zuster! „Zal je ons dadelijk bij aankomst telegrafeeren, Pips, of je goed ben overgekomen en niet zeeziek ben geweest?⁵⁵ Dat beloofde ik. De boot kwam nader en nader, soms hoog opgenomen op de ruggen der golven, soms verzinkend in grauwe dalen¹). „Noodweer⁵⁵, zei een politieagent, die vroeger loods geweest was en nu aan zijn baard stond te trekken. „Ik ben bevaren,⁵⁵ zei ik: „ik heb driemaal de reis om de Noord gemaakt en viermaal, zegge viermaal ben ik in Indië geweest.⁵⁵ „Dat verandert,⁵⁵ zei de agent. „Niet waar?⁵⁵ zei mijn zwager.

De stoompont lag gereed om te vertrekken. „Kabels los!⁵⁵ — kommandeerde de kapitein. Met een snelheid van 18 mijl in het uur, gelijk onze nieuwe pantserschepen, stak de stoompont af, maar in de verte, bij de Ceintuurbaan, floot iemand. „Achteruit,⁵⁵ kommandeerde de kapitein, die zich met moeite staande hield op het hevig slingerend vaartuig. Mijn zwager drukte mij nog eens de hand. De passagier van de Ceintuurbaan kwam aan boord en wederom werden de kabels losgesmeten. Zwager wuifde met zijn zakdoek. In de verte geleek hij een popje uit een kinder-speeldoos en de steiger zelf was aan de kust niet meer te zien. Ik had mijn reisdeken om de schouders geslagen. Maar het bleek alras, dat dit ondoenlijk was, want een hevige

!) Voor natuurbeschrijving, zie Couperus.