Schetsen, deel 4

82    CATARRHUS.

As-ie dan dood most — waarom ’r ’n geheim van te maken ? Morgen ging-ie dadelijk naar den dokter terug. Zoo in ’t onzekere leven — nee hoor. Peda-ris. Nou nog effetjes na de apotheek.

„Is m’n drankie klaar, meneer?”

„Ja, meneer ....”

„Weet ü ook wat Pedaris is?”

De apotheker keek het betrokken oude heertje aan, haalde de schouders op.

„Och kom — weet ü dat niet?"

„Pedaris — nee, meneer... .”

„En ik heb Pedaris!" barstte Peter los: „weetje dan niet wat je klaarmaakt!”

Toch wel ergerlijk dat zoo’n apotheker mee dee an ’t geheim.

„U? U?”, herhaalde de apotheker: „pedaris bestaat niet.... U heb ’n gewoon maagkatarretje...” „’n Katarretje?” schreeuwde Peter: „en hóé noem je zoo’n ding in ’t latijn?”

„*n Catarrhus, — je heb verschillende soorten... Catarrhus intestinorum .... Catarrhus ...

Maar Peter was den winkel al uit.

Gèèn Pedaris!