Schetsen, deel 4

wat ’n dienst. ’s Morges twee dunne boterhammen met margerine — om twaalf uur twee dunne boterhammen met margerine en op een ’n schijfie kaas om weg te blazen — en ’s middags aardappelen, vet en groenten, ’s Zondags vleesch. Ze liet je geregeld honger lijjen, dat wijf. En nou is ’n lekker koppie koffie drinken. Tegen den tijd dat ze d’r in het spionnetje zag ankoinme zou ze gauw water bij gooien. Lekkertjes! Anders kreeg zij altijd ’t dik en nou kon madam dik drinke.

Op haar gemak schonk Aagie zich een kopje in, nam drie lepels suiker — ze hield van zoet — zag het vliegje heen vliegen.

„Wel da’s machtig komiek,” praatte zij hardop: „Zouen ze ⁹r nou allemaal dezelfde foefies op na houen? Dat dee me vorige juffrouw ook: vliegen in de suikerpot stoppe om te kontroleere. Nou maar dan motte ze vroeger opstaan! Ik ben niet van gister!”...

In den leunstoel dronk ze drie, vier kopjes met bescheiden suiker. Toen deed ze hetzelfde wat Eva straks had gedaan, ze ging op de vliegenjacht net zoolang tot ze een k a n j e r te pakken had, slipte dien in den gelijkgeschudden pot, goot water, veel water op de koffie, wiesch haar kopje om en maakte vriendelijk open toen Eva en Adam thuis kwamen.

„Wat een helder meisje,” dacht Eva: „as ze nou maar niet snoept, ben ik best tevreden”... .

En dadelijk inspecteerde zij den suikerpot. De vlieg was er nog in. Knap hoor! Nou had ze ’t eindelijk is met ’n meid getroffen.