Schetsen, deel 4

EVA.

Eva strikte de linten van haar hoed, een hoed met paarse bloemen, witte pluimen en een pauwveer____

Maar — laten wij ons eerst een weinig oriëntee-ren. Met de deur in huis te vallen in rustige avond-verhalen als deze, heeft onder meer dat tegen dat de hoorder eene verdeelde aandacht heeft. En in het bijzonder, in het geval dezer Eva, wier listigheden mij kortelings ter oore kwamen, zou ik uwe gewaardeerde attentie van meet af willen verzoeken.

Eva’s ega — niét te verwarren met Adam, hier na te noemen —■ was een jaar geleden aan verwaarloosde rood vonkjes gestorven. Hij had de geenszins beminnelijke reputatie meerder aan borrels dan aan zijne vrouw gehecht, daarenboven van eene absoluut onmannelijke huishoudelijke nauwgezetheid te zijn.

Den nacht vóór hij aan roodvonkjes nederlei, was hij aangeschoten thuis gekomen, had in de keuken de lamp aangestoken en er finale opruiming gehouden.

Als hij dronken was had hij dergelijke schoon-maakrages. Dien nacht, in het bijzonder scheen zijn aard zich in meest suprème kracht, zwanenzang gelijk, geuit te hebben.

Schetsen Falkland. IV.    193    13