Schetsen, deel 4

BEZOEKEN.

goed voor je? Van wie hou je meer, van je papa of van je mama? Nou dan? Nou?”

„Van u,” zei het kind verstandig-kijkend.

„Heusch? Heusch?”

„Heusch — heusch, moe/

„Ga dan maar.... Maar niet te lang, hoor! Dag engel!.... Je mond houen, hoor!”

Vroolijk opende het kind de deur van de achterkamer, riep al in de opening »Da,g pa!” —

en de geluiden vervaagden.

In den stoel voor het raam zat zij met betrokken gelaat, luisterend naar de onverstaanbare klanken. O, ’t was een marteling dat half-uurtje, dat moeten dulden!

Nu waren ze bij mekaar, telde zij niet mee, kon hij tèlkens weer de genegenheid van ’t kind warm houden, telkens lief-praten, cadeautjes meebrengen... cadeautjes waardoor je kinderen zoo inpalmde. Toch is luisteren ....

Langzaam stond ze op, liep op de teenen naar de deur, hield den gejaagden adem in. Duidelijk klonken de donkere mansstem, de heldere, frissche stem van het kind....

„ Ja pa”----

„ .... Zoo. Zoo.... En wat zei de juffrouw?”

„ .... Nou — dat ’k heel goed oppaste” ....

„Da’s braaf.... En vertel nou eens van van de week” ...

„Watte dan?”

„Wat je al zoo gedaan heb?”----

„Nou, ik ben Woensdag met opa uit geweest naar ’t Rechthuis — weel u wel? — Da’s heele-

maal, heelemaal ver  En daar speelden ze

komedie in de tuin .... ’n Poppenkast zoo groot als de kamer... En toen gaf die groote pop — die met de groote neus, die gaf de andere ’n pak slaag