Schetsen, deel 4

LIEVE BUREN.

„Mijn verhaal is niet nieuw” — het is weder een van Falkland’s vele vrienden die het woord heeft — „leerrijk is het evenwel in vele deelen. Luister. Mijn vrouw en ik verhuisden van Den Haag naar Amsterdam, jè Hollandsche wereldstad. Van Gooi van de Keizersgracht richtte ons netjes in, dat wil zeggen: eenige dagen was hij bezig met behangen, zeil leggen, gordijnen in orde brengen. Mijn vrouw had lang idee in roode Lancaster gordijnen. Die moeten zoo sterk zijn. Die kun je met spons en zeemleere-lap afnemen. Die verschieten niet. Best. Ik bemoeide mij er niet mee. En we kregen rooie Lancasters.

Wij waren komen te wonen in een kleine, stille straat van fatsoenlijke burgerluidjes. Naast ons twee oude juffrouwen met een kostschool. Twee huizen verder een dominee. Je hoort ^?t, er ontbrak niets aan.

En zoo kroop het leventje weer voort. Ik ging naar mijn kantoor, werkte, kwam thuis eten, werkte opnieuw. Eiken middag, als ik den sleutel in het slot stak, keek ik naar mijn ramen èn naar de ramen van de buren en dacht: wat zien onze Lancasters met de tullen overgordijnen er nétjes uit en hoe kun je met weinig geld het aanzien van een gezeten burgerman krijgen.

168