NACHT IN HET SARP HA TIP ARK.
„Wil je je mond houen," zei ze hard: „kom wat dichter bij me zitten ...
Ze sloeg haar natte rok om het meisje, drukte het hoofdje tegen zich aan, tot ze de slaap-overge-ving van het kind voelde.
Bevend van kou bleef ze waken, kijkend naar de omtrekken van den vijver, denkend aan wat er morgen gebeuren moest morgen.
De dag begon te grauwen. De lantaarns werden gedoofd.
Het kind sliep rustig.
De regen hield drensend, kletterend aan...