Oorlog en Joden

Daarvoor heeft het te lang en te intens die hoop gekoesterd, bewaakt en levendig gehouden.

Laten we vertrouwen de menschheid en bovenal onze vijanden, te hebben getoond terwille van die hoop en haar inlossing, de zwaarste beproevingen te willen en te kunnen dragen.

Als een lichtende toorts hen overtuigende dat het ons zoo wreed toegebrachte leed ons niet uitsluitend negatieve waarden bracht.

Onze standvastigheid en onze idealen zullen, door deze smartegang gelouterd, opnieuw tot een symbool worden van gansch het menschdom.

Graniet blijft ook na de storm graniet.

Daarom zullen en moeten we stand houden op den voor ons aangewezen weg, al gaat deze door een zee van bloed en tranen.

Onze bestemming is een goddelijke, een bepaalde. Deze bepaalde weg door het labyrinth wijst naar het oude heerlijke land onzer vaderen, naar

PALESTINA.

Als uit deze gigantische menschenworsteling, onder de vele problemen die opgelost moeten worden, ook dit vraagstuk zijn oplossing vindt, is het onnoemelijke lijden, dat over het menschdom losbrak, zeker niet vergeefsch geweest.

94