maat-prospectus voor jongeheeren tusschen 3 en 13 jaar wordt aanbevolen. Ik keek onwillekeurig, of er geen prijs aan het knaapje hing, zoo kersversch afgeleverd en nieuw zag het er uit en zoo vanzelfsprekend leek het mij, dat zijn schoone wassen ouders hem zooeven in de Bonneterie gekocht hadden: „Blonde jongeheer, vijf jaar, prijs ƒ 135,50”.
„Zit je goed, Eelco?" vroeg hem zijn moeder afwezig, terwijl zij met ernstige belangstelling naar een dame keek, die om haar schouders een ietwat grootscher zilvervos had gevlijd dan zij zelf.
„Ja,” antwoordde de jongen.
„Ja, Mams," verbeterde hem zijn vader, „met twee woorden spreken, Eelco."
„Ja, Mams, herhaalde het kind gedwee.
„Je mag je handschoentjes nu wel uittrekken," vergunde Mams, „maar niet met je voetjes trappelen."
„Neen, Mams," zei het zeldzame kind geduldig.
„Wat wil je drinken?" informeerde de Paps, die zijn olieachtig glimmend haar correct naar achter geborsteld droeg en op onnavolgbare manier alle knappe dames aanstaarde, met zijn hoofd onbeweeglijk en oogen, die al het werk moesten doen.