EEN ZEKERE JUFFROUW LEIDA.
Soms is het werkelijk pijnlijk achter de waarheid van sommige dingen te komen — ik wou, dat die man van „Het Steun" zijn mond had gehouden. Alles zou gemakkelijk en idyllisch verder gegaan zijn met Juffrouw Leida en haar vijf kinderen. Ze zou van tijd tot tijd wat boter van me meegenomen hebben en, als de gelegenheid zich voordeed, enkele paren zijden kousen — de oudste meisjes kwamen ook al aardig in mijn maat. Verder verdween wel eens spoorloos een zwarte rok, zoodat het mantel-costuum, waar hij een deel van uitmaakte, geen reden van bestaan meer had. Juffrouw Leida bezat een voorkeur voor zwarte costuum-rokken, en dat is voor een arm mensch zeer begrijpelijk — zwart kan je overal zoo goed bij dragen. Het manteltje kreeg ze dan ook wel op de een of andere manier — ik had er immers toch niets meer aan. Alle familieleden, kennissen en nette lui vroegen: „Hoe kan je zulk een slecht onbetrouwbaar mensch nog langer bij je in betrek