Onmaatschappelijke voorkeur

vrolijking en opluistering van de barmhartige stichting en een houten kruis, dat in- en uit elkaar kan en bijna een wonder te noemen is. Zulke dingen kan de heer Davis maken, en niemand wil ze bewonderen behalve de goede Broeders in God. Maar die hebben geen aardse middelen om huisuitzettingen, deurwaardersexploten en andere maatschappelijke ondergangen te verhoeden. Hun zegenende handen en vurigste gebeden kunnen in deze wereld niet op tegen gezegelde documenten, die in naam der Wet aangeboden worden.

De heer Davis is nu ’genezen’ - hij heeft het schoonste in zijn leven gehad -- een bed met blanke lakens, begrijpende zielen, die zijn kundigheden hebben bewonderd en aanvaard, tien weken lang geen zorgen. Hij gaat ’genezen’ met zijn drie beduimelde uitvindingen, de puzzles en het houten kruis zijn vijanden tegemoet: zijn vrouw, zijn onttakelde étage en het Leven.

Dan heb ik hem - na veel over de therapie van de arbeid te hebben gehoord - werk gegeven bij mij in huis. Ik had moeten bedenken, dat er een machtig man bij mij komt werken met een onzichtbare geweldige bondgenoot, een man, die voor niets meer terugdeinst - voor geen belasting, geen steunonthouding of huishuur, voor geen deurwaarders en andere dienaren van wet en gezag. Helaas ik heb alleen maar aan de therapie van de arbeid gedacht : het maken van electrische leidingen en anderszins. Ik heb de hologig grijnzende gas-kameraad een beetje vergeten, die van modern extra-werk uit Spanje en China en andere plaatsen, waar veel bloed heeft gevloeid, vlug teruggekomen is, om zich met zijn vriend en compagnon H. W. A. Davis te gaan bezighouden.

De hele mens Davis is anders geworden - soms lijkt het, of hij zelfs gegroeid is, Davis is op zijn 54e jaar forser en breder in schouderpartij, rug en buik geworden. Misschien is het de goede voeding geweest bij de broeders de Deo en de langdurige rust, die van de vroeger zo doods-