Maäsiejoth, wondere verhalen

gestooten had.

Roerloos streepten de schaduwen der majestueuze palmboomen hun zwart op het bleekver-lichte oeverzand langs de rivier.

Een beklemmende stilte heerschte op de velden, die er aan grensden. Slechts de eentonige loksj-tonen der golfjes, die dartel over elkaar heen buitelden, werden gehoord, nu en dan onderbroken door het plotseling opspattend geluid van een monsterachtig wezen, dat in de wateren leefde en, door het talrijke voedsel, dat hem dien dag was toegeworpen, overmoedig geworden, den afgrijselijken kop boven de oppervlakte van het water verhief, alsof het in wreede be-geerigheid naar nieuwen buit uitzag.

In de woningen der Joden was de snikkende rouw langzaam-aan overmeesterd door een lichten, zenuwschokkend onrustigen slaap, waarin men nauwelijks vergetelheid vond voor het bloedig geweld, dat onherstelbare, eeuwig-pijnlijke wonden geslagen had in der gezinnen geluk. Slechts in één gezin was de slaap er niet in geslaagd om den jagenden angst in de wiegelingen van zijn rust te sussen. Het was één dier gezinnen, waar de uitroeiing dreigde door den moord op het Kind.

Nauwelijks waren de pijnen van het baren voor-

129