Joodse godsdienstleer voor de jeugd

16

(אדם שבחו של מקום ואחר כך יתפלל. Daarmede brengen wij ons zelven in de meest passende en gewenschte stemming, alvorens in werkelijkheid van den Algoede onze behoeften af te bidden. Wie God huldigt, gevoelt van zelve Zijne grootheid en genade en beseft ook, hoe weinig een mensch de groote weldaden verdient, die hij voortdurend van zijnen God ontvangt. Maar tegelijk leert hij, met vreugde op Gods almacht en goedheid te vertrouwen. Dit gemengd gevoel van nederigheid en vertrouwen brengt ons in de stemming, die onze Godsdienst van ons verlangt, wanneer wij bidden. Van daar, dat reeds in den Bijbel de oudste gebeden met lof en hulde aan het Opperwezen beginnen. (Zie o. a. Deut. 3, 23 — 25). En zoo gaan dus ook bij onzen morgen-dienst de Psalmen en Bijbelverzen, waarin wij God huldigen, en die wij daarom פסוקי ךזמרא noemen, aan het eigenlijk gebed vooraf.

1.    Deze פסוקי חמרא beginnen met de lofzegging ברוך שאמר en eindigen met de lofzegging ישתבח. Worden zij echter (b.v. als men laat ter synagoge komt) eerst na het eigenlijk gebed gelezen, dan laat men de begin- en de slotlofzegging weg.

2.    Wie door den Algoede uit levensgevaar gered was, bracht tijdens het bestaan des tempels een dankoffer (ר!רבז תודה* Daar echter ons leven van dag tot dag op wonderbare wijze door de genade Gods beschermd wordt ^י(אשירה לה' כי גמל עלי

T ־־ "ר T    ־    T I * T