Joodse godsdienstleer voor de jeugd

107

aangelegenheden treffe, zich met zijne medemenschen verzoene en tegenover het Opperwezen belijdenis (ודרי) aflegge.

Eenen zieke, bij wien reeds de gewone teekenen van een naderend einde zich vertoonen (׳(גוסס moet men rustig laten liggen, daar iedere aanraking den dood kan bespoedigen, en dus als bloedvergieten te beschouwen is.

Eenen zieltogende mag men niet aan zich zelven en zijne gewone omgeving overlaten. Het wordt als eene heilige, godsdienstige verrichting (;מצור־) beschouwd, aan het sterfbed van eenen geloofsgenoot tegenwoordig te zijn en de laatste oogenblikken zijns levens door de voordracht van de grondwaarheid onzes geioofs (שמע׳ ביוף שם׳ ה׳ הוא האלוהים) te heiligen. — Indien eenigszins mogelijk, zorge men er voor, dat daarbij hen godsdienstig-meerderjarige mannelijke geloofsgenooten מנעו) tegenwoordig zijn. Alle aanwezigen spreken na het verscheiden de lofzegging דין האמרת uit en zijn verplicht, eene kleine inscheuring in een hunner kleedingstukken te maken.

De ׳קבורת מת^ים de verzorging van overledenen van het oogenblik des verscheidens tot na de begra-ving, vormt een heilige, ernstige en onbaatzuchtige liefdedaad, waarin de Joodsche opvatting van גמילות חסדים hare meest indrukwekkende uiting vindt. Zij is van begin tot einde door de voorschriften der