Joodse godsdienstleer voor de jeugd

100

hand voor hen te sluiten. ״Dagelijks, ja iedere stonde — zoo spreekt de vermanende stem des Jodendoms - roept ge voor u zei ven de goddelijke lietde in waarzonder leven en bestaan ondenkbaar is; welnu, oefen dan eerst zelf liefde en barmhartigheid, opdat gij waardig wordt, haar van den Al goede te ontvangen. Doe gaarne wel, met een verblijd gemoed en vriendelijk gelaat, vergroot niet het leed der zwakken of minderbedeelden door onvriendelijkheid en hardheid, maar steun hen in de eerste plaats met den troost van zachte, bemoedigende en deelnemende woorden en bejegening. Gij behoeft slechts te bedenken, hoe waar het is, dat het rad van het noodlot zich in eeuwige wenteling voortbeweegt (גלגל חוזר בעולם) en hoe lichtelijk de overgelukkige van heden morgen het medelijden zijner raedemen-schen kan behoeven, en indien al niet hij zelf, dan toch wellicht zijne dierbaarste vrienden of nabe• staanden !״

Onze Thora en gewijde geschriften schrijven ons vele malen met nadruk den plicht voor, om den arme en nog veel liever hem, die door armoede bedreigd wordt, op zoo doelmatig mogelijke wijze hulp te vprleenen. Deze bestaat eerst in de laatste plaats, als alle andere middelen uitgeput zijn, in het schenken van gaven of aalmoezen. Den zwakken staande ie houden, alvorens hij valt, d. w. z. hem, wiens middelen verminderen of achteruitgaan, te