56
gen, algemeene vastendagen en verdere bijzondere dagen worden de gewone שמנה עשרה uitgesproken. Daarbij geschieden echter de volgende inlasschingen of wijzigingen:
0p חול המועד en ראש חדש in רצה het gebed יעלה ויבוא• (Dit gebed wordt dus uitgesproken op alle dagen, waarop voorheen een מס־מוסף^ gebracht werd, behalve op שבת) ;
T ־
op de feestelijke gedenkdagen !הנובה en 3ירים) in
T !־־
מודים de dankzegging ׳על הנסים waarin de aanlei-ding tot het teest in korte trekken herdacht wordt;
op algemeene vastendagen bij het ochtendgebed door den voorlezer tusschen גאל ישראל en רפ*<ןנו
.. T : ־ « I•• T :
het smeekgebed עננו ;
op de עשרת ימי תשובה verschillende wijzigingen, die voortvloeien uit de stemming, die ons op die dagen vervult, waarin wij ons den Allerhoogste bovenal als Koning en Reehor van het raenschdom denken (המלך הרןדוש en יהמלך המשפט en waarin wij om het leven en welzijn van ons en dn onzen smeeken (וכתוב ׳מי כמור ׳זכרנו en בספר חיים).
I״ : T | I T : •־VI••:
Onmiddellijk na de Herhaling van het gebed door den voorlezer (חזרת התפלה) volgen :
T * : ־ ־T ־:
op ׳י״ט (behalve op de ימים הנוראים wege. s hun•
• T • T
nen ontzagwekkende!) ernst), ריח ׳הרהט en חנוכה
r -j
de psalmen 113-119, die wij הלל noemen en die met de lofzegging יהללוך sluiten. (Op de zes laatste dagen