Joodse godsdienstleer voor de jeugd

41

onze gewone bezigheden en zorgen de innige ge• hechtheid (אהבה) aan den Eeuwige, onzen God, en het besef van onze hoogere bestemming als dienaren en belijders van het goddelijk woord onzer Thora, niet te verliezen. En toch zoude die dagelijksche belijdenis van ons geloof daartoe niet voldoende zijn, jindien overigens de eene dag na de andere onafgebroken in den dienst van onzen gewonen arbeid voorbijging en er geen tijden (זמנים) kwamen, waarop een hoogere wet ons dwong, dien arbeid te staken en ons tijdelijk aan alle wereldsche zorgen te onttrekken. Reeds van de schepping is te dien einde de zevende dag van iedere week gezegend met de hoogere bestemming, om heilig te zijn voor onzen God. En bij de wetgeving werd die dag opnieuw als heilige rustdag !שברת) ingesteld, om ons iedere

T ־

week de schepping van het heelal in herinnering te brengen (זכר למעשיה בראשיה) en niet te doen vergeten de wonderbare wijze, waarop onze voor-vaderen uit het laud der slavernij verlost werden, om spoedig daarop tot een heilig priestervolk gewijd te worden (.(זכר ליציאת מצרים

־ IT : ׳ ־ ׳    *    V I•*

Naast dezen Sabbath echter zijn het de verschil-lende andere bijzondere tijden (ה׳ HJVtób die alle, met heilige bestemming (ל(מקרא קדיש in plechtige, Godgewijde indrukken doorgebracht, ons leven hier op aarde moeten heiligen en ons voor godsdienstige en zedelijke ontaarding behoeden. Zij leeren ons