Ze zijn geboren uit het zingend woud,
Uit vreemde schittering der vreemde nachten, Uit blanke maan en blinkend sterre-goud,
Uit wilde ruiters die den ochtend brachten.
Ze zijn uit diepten en uit dichtebij,
Uit alle werelden die liggen open,
Ze zijn uit vogel, bloem en blad en bij,
Ze zijn uit bergen die de lucht aanloopen,
Ze zijn geboren uit het overal,
Uit vlugge wolken en het hemelteeken;
Ze zijn uit stilten en den klankenval
Des donders die zijn luid bevel gaat spreken.
Ze zijn de kinderen van Oost en West En Noord en Zuid en alle landen samen;
Ze zijn de kinderen die uit het nest
Van het Heelal tot lichtend leven kwamen. —
Die aan d’aanvang van het leven staan,
De kinderen, de nog onmondigen,
Hun oogen zien elkander zuiver aan,
Hun gangen de schoonheid verkondigen.
78