Van ouds 'De morgenster'

Moeke. Is 'r wat ergs ? Dan zou ik toch in de eerste plaats....

Simon. ’r Is niks ergs. Maar ik — ik voel me nog niet zoo, om met Mee 'n straatje om te gaan, en onderweg alles met 'r af te spreken. Tien minuten, moeder.

Moeke. ’t Is goed, maar — Ik begrijp de komedie niet, begrijp niet waar dat goed voor is. Nou word ik net as *n kind de kamer uit-gestuurd. Ik zeg je, Simon, dat as 't langer as vijf minuten duurt, ik d’r bij kom zitten. Je mot je moeder niet afstaan. Da's niet zoo as 't behoort, (af)

VIERDE TOONEEL Simon, Meta Simon. (verzit naar zijn oude plek) Mee.

Meta. Ja?

Simon. Kom hier, kind. Ik heb je iets te zeggen, dat je zal meevoelen.

Meta. Ik jou ook. Nee, laat mij 't 't eerst zeggen — eerst ik Vind je 't goed?

Simon. Misschien, 'k Voel me tegenover jou as 'n bedrieger. Ik heb 'n geheim voor je....

Meta. Je zou maar een geheim kunnen hebben, maar een dat me verdriet zou künnen doen, as je zou zeggen: ik hou niet meer van je. De rest gaat me niet an.

Simon. Ik hou van je. Ik hou alles van je. Kan niet buiten je, niet buiten je stem, niet buiten 't geluid van je voetstap, niet buiten je handdruk. Dat weet je. Dat voel je. 'r Is licht in de kamer as jij 'r ben. M'n adem klinkt anders as jij 'r ben.. M'n hart begint te kloppen as jij de deur.... Ik ben geen verliefde — hoe hiet 't in boeken? — ik ben geen verliefde jongeling, die as in 'n roman mooie zinnen zegt. Ik ben niks. Ik ben minder as niks. Maar ik hou van jou, en as je van me weg zou gaan, zou ’k erger dan ongelukkig worden, zou *k doen wat m’n vader

74