De opgaande zon

92    DERDE BEDRIJF, EERSTE TOONEEL

Naph talie:

Ik dacht dat je — dat je... .

S onj a:

. . . .Dat 'k. . . .

Naphtalie:

. . . .Dat je huilde — liever alleen wou zijn. . . .

S o n j a (glimlachend) :

Nee.

Naphtalie:

Dan heb 'k me vergist. . . .

S on j a:

Dat heb je je... . (stilte.... harmonium houdt op) ... . Zoo. Nou hoor je de stilte tenminste weer. Dat ding op Zondagavond maakt me nerveus. . . . (stilte) .... Met kapotte schoenen, de ziel, in dat weer.... 'n Sneeuw dat je 'r niet door komt.... Dan is 't 'm nergens gelukt.... Dan zie 'k 'm zoo in z'n eentje gaan. . . . misschien bang voor krakeel hier. . . . dan zie 'k 'm met z'n gebogen hoofd en z'n lach. . . . (snikt ’t tusschen de vingers uit) . . . .z'n lach die me soms zoo'n pijn doet. . . . (Naphtalie veegt weer zn bril, loopt tot een der klokken door) .... Wat doe je?

Naphtalie:

. . . Kijken hoe laat 't is. . . . (Stilte keert terug, blijft den bril wrijven) . . . .Dat mot je niemeer, Son, da's zoo'n beroerd gezicht voor 'n man. . . .

S o n j a:

... Ik kon me niet inhouen. . . .

Naphtalie:

. . . . 'k Dacht niet dat jij — jij ooit huilde....