De opgaande zon

150    VIERDE    BEDRIJF,    ZEVENDE TOONEEL

M athijs:

. . . Heb je niet bij 't bed van je gestorven zusje gestaan ?

Son j a:

Die zag 'r zóó — zóó niet uit (stuipt in schrik). Mathijs:

Wat kijk je?... . Wat is 'r?

S o n j a:

Dat geluid — dat vreemde geluid.

M a t h ij s (opstaand bij de tafel) :

. . . /t Lekt van boven. . . . Water dat tusschen 't plafond. . . . Maakt je dat zoo angstig?

Son j a:

. . . .Angstig, néé. . . .

Mathijs:

. . . .Twee nachten, kind, ben je — door die strubbeling, dien zenuwtoestand — gaan slapen, zonder me goeie nacht te zoenen.....

Son j a:

... .Ik heb je gisteravond toch. . . .

M a t h ij s:

Nee.

Son j a:

Nee?.... Hé, daar zou 'k 'n eed op kunnen doen, vadertje!

Mathijs:

Doe 'r geen eed op — je zou je vergissen, (zij stapt tot aan deur) . . . .Weegt 't je zoo zwaar dat de Zon ons op heeft geslokt, met huid en haar? (zij beweegt niet) We wisten 't toch al voor maanden. . . .* ,»Zoolang we heerlijk gezond