De opgaande zon

134    VIERDE BEDRIJF, TWEEDE TOONEEL

Naphtalie:

. . . Dat kan 'k voor God getuigen. ... Ik als broer zou de laatste zijn, om ook maar één oogen-blik te aarzelen. . . .

Substituut (tot Stuifsand) :

. . . Dus u is dadelijk den winkel uitgeloopen?

Stuifsand:

. . . .Natuurlijk, 'k Had net nog tijd 't laddertje van me af te smijten, 't Was ineene 'n vlam as — as — 'n vlam van belang. . . .

Substituut:

.... En u vergat in uw schrik, dat 'r boven iemand sliep ?

Stuifsand:

. . . .Weet je veel, waar je op zoo'n oogenblik an denkt! Al had me eigen vrouw d’r gelegen, ha'k 'r nog niet an gedacht. . . .

Naphtalie:

... .En dat zou waarschijnlijk ook weinig geholpen hebben — moeder had den sleutel van 't bovenhuis — wij konden den winkel niet meer door. . . . We hebben zelf, op de plaats daar, moeten wachten tot ze ons over de schutting van ,,De Zon” hielpen — onze longen hebben we uitgeschreeuwd, zonder resultaat — ze moet door angst of schrik 'n epileptisch toeval gekregen hebben, de stumper, 't stakkertje, 't zielige ding. . . . (begint te schreien, bedwingt zich).

Substituut (opstaand) :

.... Is dat plaatsje daar ?. . . .

M at h ij s (deur der keuken openend) :

. . . .Jawel, meneer. Links in de keuken.