De minnaars

Kalverstraat, op zoek, heeft hij het vrij snel gevonden. Dit kan een goeie dag worden. Hij zoent me, als we uit de bus komen. Hij zoent me, de hele Kalfjeslaan lang, ononderbroken. Het komt bij ons beiden goed aan. Alleen de makreel in mijn hand hindert hem. Hij stopt de makreel in de zak van zijn uniformjas. Daar stinkt de vis verder. Later als we wel eens onenigheid hebben zeg ik als dreigement, als je niet ophoudt, ga ik weer makreel halen. We zitten op een terrasje, aan de Amstel. Libellen flonkeren vleugelsuizend boven wiegende golfjes, hij kijkt ernaar, ik kijk ernaar. Ik voel dat hij haast heeft, hij wil meer, hij wil verder, hij weet nu niet, wat hij voorstellen moet, hier is geen bescherming voor onze lusten. Dan maak ik een enorme tactische fout. Ik zeg tegen hem ‘als je getrouwd bent, begin ik er niet aan.’ Een man, die je kwartierenlang hebt lopen kussen, een man, die warmgelopen is als een turbine op hoogste kracht, stel je geen voorwaarden. Die kan gewoonweg niet meer anders als uitrazen, al sméék je om het behoud van zieleheil. Hij is niet getrouwd, zegt hij. Ik weet eigenlijk niet, waarom ik dat vraag. Is het de herinnering aan de moeilijkheden die ik met Erics vrouw heb gehad? Wat kan het mij eigenlijk schelen, of een man getrouwd is ? Als een man polygaam is, heeft hij het recht om te wisselen. Hij komt naar mij toe, en wil mij. Hij is meester over zijn eigen lichaam. Waarom stelde ik hem die vraag? Hij is zo wild, dat hij voor de deur van het toilet gaat staan, als ik erin zit, uit angst, dat