De minnaars

veel zelfbedrog leeft er in ons op dat gebied ? Zijn we niet volgeklompt met vooroordelen vanaf onze jongste jeugd? Waar zijn wij zelf toch met onze erkende verlangens ? Hoe moeten wij onszelf handhaven als we het innigste deel van leven niet weten ? Hoe moeten wij wegwijs worden in de warwinkel van etiketten die opgeplakt zijn: monogaam, polygaam, nymfomaan, erotomaan, satyriasis, enz. enz. Wat voor zin heeft het, iemand te rangschikken als er door de samenleving maar een vorm van seks-beleven erkend wordt : het huwelijk. Dan is het opplakken van een etiket buiten het boterbriefje om bij voorbaat een schande.

Ik ben tenslotte weer in mijn eigen werk terecht gekonv n, ik treed solo op, draag voor, zie weer de honderden gezichten oplichten in wat scherp voetlicht, hier hou ik van, dat zich weggeven aan mensen. Volgens Freud een gesublimeerde seksbeleve-nis. Nu verdien ik wat minder, ik moet zuinig zijn, wil ik mijn freelance werk kunnen voortzetten. Ik hoef niet meer om negen uur naar het insektenge-bouw, mijn vrijheid is volkomen. Alleen wat slecht betaald. Af en toe kan ik zalig zitten suffen op terrasjes, ik hoef niets, ik moet niets, geen race om geld, geen gebroei in een rokerig lokaal, met de hoop dat het gauw tijd zal zijn om weg te gaan om je eigen leven te mogen leven, tot je weer gauw moe bent, je was vroeg op, dan zveer vroeg op, negen uur insektengebouw, hopen dat het gauw tijd zal zijn. Tredmolen van moderne slavernij. Ik hoef het niet