De minnaars

ik sappel, ik zweet, gerangschikt in het leven van een nette burgerman, hij behoort wel tot de Bankélite, de buren weten niet dat hij homofiel is, dat zou zijn image van nette heer in hun ogen bederven. Ik voel me bij hem opgesloten, buiten de wereld gestoten. Als bij zo vele Hollandse gezinnen in die dagen gaat de oorlog het huis voorbij, hij heeft alleen maar last met bonkaarten. Die Duitsers in de stad zijn wel te overleven, even krijgt hij een schok, als er mensen worden opgepakt, de mensen van hiernaast zijn weggehaald, de mensen van de overkant zijn weggehaald, blij zijn als de oorlog voorbij is, kind, ik heb wat zwarte bonkaarten, lekker, boterbonnen, extra melk, gehaald op de Zeedijk, in dat winkeltje, weet je wel. Ga nou maar niet te veel boodschappen doen, als je lang wegblijft word ik bang, hou je taai meid, die oorlog gaat wel over. De Invasie! Daar moeten we het van hebben, de Engel-sen komen misschien over een paar weken.