Ghetto

— zonder gelofte — kijk me an, recht in m’n oogen

— dat je ’t an mij, an mij over zal laten van ons kind ’n mensch — ’n vrij mensch — te maken (met gebaar naar wetsrol op deurpost) ’n mensch zonder dit (met gebaar naar kruisje), zonder dat. Zeg me dat.....

RosË {haar armen om zijn hals slaand) Dat zeg ’k je met mijn lippen op jouw lippen!

Rafaël .... Ons kind niet in zijn — niet in jouw ghetto — ons kind eindelijk mensch — beloof je dat — oog in oog? ...

Rose. Dat beloof ’k — en die belofte zal ’k houen, als we maar eerst hiér vandaan zijn____

Rafaël. Buiten ontmoeten we dezelfde stakkerige ghetto-menschen....

Rose. Niewaar! Zeg dat je van me houdt — dat

je niet zonder me kan — zooals je dat vroeger gezegd heb....

Rafaël (voor zich uit starend, sterk ontwijkend)____

Dat toon ik door met je mee te gaan.. .

Rose .... Zeg dat je weer heelemaal, heelemaal gelukkig ben....

Rafaël (spottend-glimlachend, zonder haar aan ie zien).. Heelemaal gelukkig  Volkomen gelukkig.....

110