Kamertjeszonde

naïef, burgelijk-sentimenteel verlangen was - de mijne nog geen berustende vorm had; dat ik voor Mar wereldcentrum geworden was, doodsgedachte in haar armen, hier in de alkoofbenauwenis, als een schrijning van wanhoop in m³n moe hoofd rondwaarde. Te liggen in een alkoof als Stientje, als marmerkindje in grauwe kamerschemer... En ik trachtte, luisterend naar Georgine’s adembeweeg, óók een vorm te vinden, een vorm van dood. Maar moede mensen kunnen dat niet. Helwakkere levensvreugde is nodig voor krachtig berusten in sterven. In een alkoof, ⁵s nachts, met een barbiertje onder je, óók in een alkoof, een barbiertje, een doodskoppig barbiertje, kun je niet, kun-je-niet, gaapt zwarte duizel-leegte met wit-wassen hoofdje op peluw van zwarte haren. O néé. O alsjeblief néé. Bij dag erover denken, buiten, bij de Amstel, bij watergeklots, blarengesuis... en dan zéker zijn - zeker - stérk-zéker...

‘Hoor je Ka hoeste?^{5 c}Ga nou slape, kind!⁵

‘Leg jij met je ogen ópen of toe ?⁵ vroeg zij weer.

‘Wa&rom vraag je dat ?’ schrikte ik.

‘Ik weet het niet... Ik lag al die tijd met mijn ogen open te kijken naar jóu - zónder dat ik je zag - en tóch dat ik je zag - gék, hè ? Gék!’

‘Ja...’

‘Ik lag met me ogen toe.⁵

‘Dan zie je allebei éven veel hè?... Gék is toch alles... Heb je an mij liggen denken??

‘Zou ik opstaan om Ka dicht te dekken ?⁵ ‘Nee. Blijf nou rustig... Het zal wel niks zijn.⁵

Maar het was wat. De dokter, mijn ouwe ‘vrind⁵ Bax, die me gratis helpt omdat ik ‘artiest⁵ ben - Merde! - beklopte het borstje, Ka zat op mijn schoot te huilen.

‘O! O! Oooo!... Niet doen!... Mamma! Mamma!... Niet an me komme!⁵ ‘O, wat een kinderachtige meid,⁵ suste Bax vriendelijk.

‘O, mamma!... Mamma!... Hij wil me snijje!... O mamma!...⁵ ‘Welnéé, snoet,⁵ zei ik lachend, het bloot lichaampje vasthoudend.

‘Niet kloppe!... Ome laat ie niet kloppe!⁵

‘Geef het ⁵r even in d⁵r hande, Bax. Ze is bang voor je hamer. Kijk nou eens, domme meid... Het is een hamertje... Sla mij nou maar es... Boem! Zie je wel dat het geen pijn doet?... Nou zal ik es bij je kloppe... Klop, klop, klop is Kaatje thuis?... Mamma heeft geen brood in huis... Binne! Binne!⁵

‘Hè, wat een onzin!⁵ lachte Georgine.

300