Kamertjeszonde

raai es! - Toen werkte ik an de trapéze... Voel me biceps es. - Staal, hè? -Ik had je genome, jongetje! Ik zette een vijftigponder, hahaha! Me zuster die dood is werkte an me bene... Daar heb je d’r. - Mooie meid geweest, hè? - Maar fatsoenlijk. - Die heeft zich niet zo verzwabberd als ik. - En tóch dood gegaan! - Onze-Lieve-Heer die vraagt of je zwabbert! - Die néémt. - Ozo. - Weet je wie dat is ? Raai es ? God dat ziet die niet eens! Dat ben ik weer. Veranderd, hè? Toen zong ik bij Mulder - bij Piet Stijfsel, zég, naast de Houten Verdommenis - dat was allemaal vóór jullie tijd. - Me heup was ontwricht. - Nooit meer in orde gekomme... Ach jezis als ik je alles most vertelle, kon ik je wel de hele nacht bezig houe... Da’s me getrouwde zuster. Goed getrouwd in Duitsland, helemaal een moffin geworde. - Anders een aardige meid. - Daar heb je - herken je die nóg, Georgien - Lutteputje! Hahaha!... Die was krankzinnig op me! In drie maande tijd hadde we samen een kwart ton verdonderd, werd ie onder curatele gezet. - Die arme Lutteputje. - Oók gestorve. -Ze sterve allemaal. - En ik hou het uit in me villa. Drink nog es. D’r zijn nog négen flessies. - We hebbe d’r strakkies twaalf uit deartiesten-socië-teit van De Heer meegepiemeld! - Da’s me jongste zuster. - Ja, we hadde een hele familie. - Me vader kon meedoen hoor! - Van dié zuster heb ik gehoue... Die heeft een boel van me gekrege toen ik het goed had, hè? -Daar heb je me nóg es. Toen was ik vijftig. - Dat was uit de tijd van Georgien en Leentje Staas. - Een ouwe vrouw en toch nog succes. - Da’s me laatste min teneur, die ouwe heer uit Den Haag. - Wat hebbe we dikwijls om hem gelache hè? - Weet je nog wel, Georgien, as die achter kwam in de Vic en ik hem z’ n pruikie van z’ n hoofd trok. -Je had hem in bed moeten zien met z’n kale knikker, helemaal kaal, nét een Edammertje... Leentje heeft hem eens zien liggen op de canapé toen die ingedut was -Got-o-got, wat heeft die meid gelache... Ik had hem een bellekleedje om z’n knikker gelegd... Ja, ja... Maar da’s nou allemaal gedaan - Jezis, jongens, ik heb nog een zakkie met koek - wachte jullie es eve!’ ‘Van dat mens hóü ik nou,⁵ zegt Georgine. - ‘Wat smoest ze van me ?... Denk er an: vroeger stak ik vijftigponders op, hoor! Asjeblief! Vers van eergister. Een present van me buikspreker. Daar op de schoorsteen staat z’n portret.’ Om de lamp zaten we met z’n drieën, pratend tot diep in de nacht. Eerst om halfvijf ging Cornet naar haar kamer.

‘...Geen léve make, jongens! Geen gemenigheidjes doen in het nieuwe jaar. Ik slaap vlak naast jullie alkoof. Als je je omdraait kan ik het hore. Jullie snurke toch niet ? - Driemaal in de nacht mot ik tegen het beschot stompe, as me buikspreker ingemaft is... Ik heb hem gezegd, dat ik hem nooit meer terugneem. Goddome, da’s zo vervelend. Me hele leven heb

282