Kamertjeszonde

Hartzeer... Je ben niet gelukkig... Klaveren tien⁵... - ‘...O got,⁵ zuchtte Georgine. - ‘Klaveren negen... En de schoppenboer die dékt je.⁵ - ‘O Jezis w&t een ongelukskaart! Wat een ongelukskaart!⁵ - ‘Wat is er dan érgs an vroeg ik lachend. - ‘Lach nou niet... Klaveren tien, klaveren negen en schoppenboer da⁵s het gróótste ongeluk... Daar heb ik hartklopping van gekrege!⁵ - ‘Nou-nou-nou...⁵ - ‘Is het niet waar, Cornet ?⁵ - ‘Ja, het is een lélijke kaart... Zal ik u ook es even legge, meneer...⁵ - ‘Wel ja, leg u mij ook es,⁵ zei ik, gezellig aanschuivend. - ‘Je moet hem uitkruise...⁵ - ‘Nou geduld... Rui tenheer dat bent u... Ook geen mooie kaart... De schoppen tien met de schoppen negen... Zie je, Georgien ?⁵ - ‘Wa⁵s dat?⁵ informeer ik, lachend met overheersend gevoel van meerderheid. - ‘Da⁵s een schrik op de late avond.⁵ - ‘Nou, da⁵s zo érg niet.⁵ - ‘U leg van Georgien gescheiden door een zwarte vrouw, door een weduwvrouw^T an wie u véél denkt, zie je, Georgien ?⁵ ‘Waar ligt Georgine,⁵ glimlach ik. - ‘Daar, hartenvrouw.⁵ - ‘Zo zo.⁵ - Juffrouw Cornet volgt met een rouwende vinger de kaarten, legt verder uit: ‘Binnekort op een avond krijg u groot nieuws en veel fortuin - zie je de ruiteboer ? - Er komt een dooie onder uw familie of bloedverwante... Rondom de boom van uw leve komme zware muizeneste... U krijgt een kind van het vrouwelijk geslacht, waarover u in familie bij drank ruzie krijgt... U gaat gauw op reis. - Zie je klaverenaas, Georgien ? - en uw huis ligt gekeerd. - Da⁵s harteaas...⁵ -‘Got wat-e-rare-kaart,⁵ meent Georgine, ‘daar is schoppeaas ook - dan gaat ie met de zwarte weduwvrouw naar bed, niet ?’ - Haar gespannen kindergezicht kijkt bedenkelijk van de kaarten naar mij. - ‘Ruite tien dekt hem.⁵ - ‘Ruite tien ?⁵ - ‘Geld,⁵ zegt juffrouw Cornet. - ‘Géld,⁵ zegt Georgine. - ‘Géld,⁵ zeg ik. - En we lachen alle drie. - ‘Zo - ruim ze nou maar gauw op, juffrouw Cornet, anders krijg ik met me vrouw nog ruzie over de zwarte weduwvrouw.⁵ -‘Nou maar érg kosjer is zo⁵n kaart niet,⁵ schudt Cornet. - ‘Dat wil die nou niet gelove, als ik ⁵t hem zeg,⁵ zegt Georgine, ‘en hoe was het nou bij je thuis ?⁵ - Ik vertel en Georgine doet ook haar verhaal. Die Leentje Staas was éngelachtig lief geweest. En wat een nette man. - ‘Ja een lobbes,⁵ bevestigt Cornet. - ‘Die is dan toch maar goed op d⁵r bene terecht gekomme,⁵ peinst Georgine, ‘ik zie ⁵r nog in de Vic - als ze een stukkie schmink kwam lene - of als ze op appelbolle trakteerde... Herinner je je nog wel Cornet?⁵ - ‘Nou - óf ik,⁵ zegt Cornet, vochtig van herinneringsogen, ‘toen was Michel er ook nog.⁵ -‘Ach got ja - die goeie Michel⁵... ‘En Chris... Weet jij nog van Chris?⁵ -‘Was dat die lange ?⁵ ‘...Juist. Juist... die is hier voor een jaar gestorreve.⁵ -‘Got, is die lange Chris dood?⁵ - ‘Ja ja. - Leentje Staas getrouwd en jij getrouwd.⁵ - ‘Nóu... getrouwd...⁵ aarzelt Georgine. - ‘Dubbel getrouwd

279