Kamertjeszonde

zijn Geldbewustheid het geestelijk proletariaat, dat er zich thuis voelt als een roodkieuwige vis in een stinksloot. Kroon-stedeke van Hollands achterlijkheid - er zal een tijd zijn dat het échte volk u zijn slagen zal doen gevoelen. Vergiffenis is voor dlles, voor hoeren, moordenaars, voor alle noodlotsindividuen van een passioneel ogenblik, maar voor een stad die zijn intellect verhoereert, die zich zelve verslet zonder enig lichtpur-per ideaal, zal in geen komende tijden, ander woord dan verachting van zéér-uit-de-hoogte te spreken zijn. Patroontjes, bureau-potentaten, dit is de eenvoudige, niet te harden boekstaving van uw verleden en héden. Gij zijt Holland op zijn walgelijkst. Een denkend man doet beter uw muffe bederfsfeer te mijden, - libêraal-cónsêrvatiêfstedeke van puur klootjesvolk.

Ik zei dit maar zo terloops, zonder mezelf warm te maken.

Georgine maakte de deur open - ^cEen gezegend nieuwjaar,⁵ zei ze in ⁵t donker portaal, begon te huilen. - ‘Kom, wat is dat nou!⁵ - ‘Ik ben zo zenuwachtig...⁵ ‘Is er wat gebeurd?⁵ - ‘Nee - ze waren héél lief voor me, ze hebben alles voor me gedaan... maar zónder jou... zónder jóu!⁵ - ‘Toe huil nou niet verder. Het is kwart voor twee... We hebben nog een héle nacht voor ons, hè?⁵ ‘Nou gaan wij het échte ouwejaar houen, hè?...⁵ ‘Sta je nóu al te vrije?⁵ - schreeuwlachte juffrouw Cornet boven aan de trap, ‘got-wat-e-verliefde! Nou!⁵ - ‘We komme al... Vroege ze je thuis niks, Alf?... Zei je ma niks ?⁵ - ‘Ze zei dat ik er zo schandelijk uitzag.⁵ - ‘Héüs ?⁵

- ‘Dat me jas vól vetvlekken zat...⁵ - ‘Zie je!... Heb ik hem niet wille schoonmake met naftaline?... Ik zei het nog zo.⁵ - ‘En dat me boorde zo slecht gestreke zijn...⁵ ‘Hè, wat sta je te jokke...⁵ - ‘En dat ik gauw moest gaan trouwe⁵... - ‘Was er visite ?⁵ - ‘Allemaal beeldschone meisjes, die me dllemaal het hof maakten... Een was erbij met zeven miljoen contant en drieëntwintig miljoen als d⁵r teringachtige papa komt te overlijden...⁵ -‘Toe, zeg nou., hou me niet voor de gek...⁵ - ‘Strakkies. Éérst boven wat warm worden...⁵ -‘Wat ben ik góddelijk-gelukkig dat je er weer ben, hè!⁵

- Gearmd liepen we de nauwe trap op. Het was een kleine burgermans-kamer, met witte rolgordijnen, veel portretten, van speciale mensen. - ‘U moet niet rondkijke,⁵ excuseerde juffrouw Cornet, ‘ik had vanmiddag het kleed opgenome omdat me buikspreker niet thuis zou komme...⁵ - ‘Heb u zitte kaarten?⁵ - ‘Georgine wou de kaart gelegd hebbe... niewaar Ge-orgien?⁵ - ‘Hou je mond maar... Zo⁵n geméne kaart heb ik in jare niet gehad, niks dan trane, een huis dat gekeerd ligt en gauw een heel groot verdriet... Dat heeft me nóg zenuwachtiger gemaakt.⁵ - ‘Zal ik je nog eve afdekke, Georgien...⁵ - ‘Gauw dan.⁵ - Juffrouw Cornet, glimlachend ingespannen bij de lamp, bewriemelde de kaarten. - ‘Zo... Harte zeven...

278