Kamertjeszonde

Pa werd omhelsd door Co en Gerda. Ik stond op, zoende hem op de prik-kelhaartjes van zijn grauwe baard, dan moeder. - ‘Jonge, nog veel jaré, hoor.⁵ - En een algemeen zoenen, handenschudden, een gemaakte sentimentele, blije opwinding, een érg-luidruchtige vrolijkheid, nu de lamen-tabel-gerekte minuten van het oude voorbij waren. Antje en Da kwamen boven, half-verlegen, half-vrijpostig handen-gevend aan de hele tafel. Buiten lagen de stoomboten in lawaaiend getoeter. Dan zat ieder weer, was er een vreemde verwondering over die opwinding, een ingehouden triestigheid, dat alles zo gebléven was. Busse doorpeuterde zijn tanden, achter zijn hand. Jules zat vermoeid-bleek een eind van de tafel af. Moeder keek naar een glas wijn dat Tilly bij het opstaan omgestoten had. Vader was opgestaan om sigaren te krijgen. Het nieuwe jaar zette in met eet-paffe gemelijkheid. Maar de koffie werd gebracht en ze schoven allen weer bij. Alleen Jules, onlekker, moest in de gang wat op en neer lopen. - ^cIk zou nóg wel trek hebben in een whistje,⁵ zei Busse. -^cNou dat zal je wel late,⁵ zei Gerda. - ‘Hoe heb ik die solo gewonnen, meneer Spier?⁵ - ‘Nou je hébt hem gewonnen... Maar als me schoonzuster op d⁵r boer had gelet, dan had ie gelégen...⁵ - ‘Nou...nóu... Dat had ik nog wel eens wille zien... Hij was zwak, maar toch sterk... Ik had prachtige bijkaarten, niewaar?⁵ - ‘Nou, prichtig...⁵ - ‘Ja zeker... prachtig... Wat noem u anders prachtig?⁵ - ‘Prachtig dat noem ik inders... Dan moet ik minstens drie azen sec hebben...⁵ - ‘Dan kunnen ze nóg afgetroefd worde...⁵ - ‘Piepa, neem u een conjakje?⁵ - ‘Nou voor van avond ééntje - een halfje... Da⁵s échte cognac, Busse, da⁵s niet van die aangezette vuiligheid... Nee, da⁵s échte... Die krijg ik gezonden van een vriend uit Bordeaux met wie ik jaren in zaken ben... Hoe vin je die?⁵ - En vader droogde met een zucht van welbehagen de cognac-natte snor. - ‘Góéie cognac... Bést... Best.⁵ - ‘Jules, drink jij ook een glaasje. Dat zal je opknappen.⁵ - ‘Nee. Dank u. Ik mag geen sterke drank drinken.⁵ - ‘Sterke drank én sterke drank... Een kwart glaasje?⁵ ‘Nee, dank u. Heus niet.⁵ Geelbleek, hoekig, met dof-omwalde ogen, hing hij lusteloos in de luierstoel, die voor hem gehaald was.

Eén uur was de visite weg, plakten we nog wat in de voorkamer. - ‘Gaan jullie naar je bed, meisjes,⁵ zei moeder. - ‘Zien we je morgen nog, Alf?⁵ vroeg Coba. - ‘Nee. Ik kan niet. Ik ga vóór twaalf terug.⁵ - ‘Waarom zo⁵n haast ?⁵, vroeg vader. - ‘Ik moet noodzakelijk voor twaalf in Amsterdam zijn. Ik zit zo druk in het werk.⁵ - ‘Hé wat een nare jongen wor jij toch,⁵ verweet Gerda, ‘eens in de drie maanden komt ie over voor een paar uur.⁵ - ‘Ja, da⁵s niet aardig,⁵ zei tante, die met haar dochters en Jules

275