Kamertjeszonde

‘Ik krijg het zo vreselijk warrem,⁵ klaagde de barbiersjongen nog eens, die met zijn ene hand het omgeslagen gordijn vasthield dat begon te zakken. Even zweeg ik, óp, warm, lachend, met het bizar gevoel dat ze nu geen van allen konden zien dat ik lachte. En achter het mom gebeurde nu plotseling in wilde overgang van stemming, dat dat bizar gevoel me ineens strak ernstig deed worden, dat ik door de oogspleten van het masker met een opbrandende triestigheid keek, triestig bij het gul-ronde lachen van Georgine, die mijn snor zo mal vond, er wel puntjes aan wou draaien met kosmetiek, triestig bij het ogenlichten van Kaatje en Netje, triestig bij het genoeglijk-bête lachen van de barbier. Ik voelde de oude triestigheid aangroeien als een kwijnende, dolende pijn, nu ik de kamer zag met al die vrolijke mensen, de kamer als een kleine warm-rode doos in grauw-mistige wereldverlatenheid. Er gleed een verwijt in mij op, dat ik hier stond als een dom individu in dat laken, achter dat mom, onder die papieren steek. Maar het kaarsvet liep langs de steek over mijn voorhoofd. Dol schaterden de groten het uit, om Frits, die met een vieze zakdoek zijn zwart-belopen voorhoofd afveegde. En met hevige inspanning deed ik weer moeite om de vrolijke toon te vatten.

‘Da⁵s voor Kaatje... Knechie geef dat es an Kaatje... en dat mag ze niet kapot maken... anders breng ik nooit meer wat!⁵ Ka pakte de doos aan, lichtte het deksel op, danste uitgelaten-opgewon-den, werd weer zenuwachtig-stil, kijkend naar Frits, die een endje sigaar door de mondopening van zijn tnasker stak.

Netje dee Mar doos open, wiegde de pop in de armen. Dan kreeg Ka nog een verfdoos, Netje een serviesje, élk nog een dikke sinterklaaskoek. ^cEn dat geeft Sinterklaas aan Georgine, omdat ze zo goed voor ome Alf is...⁵

‘Hé, Alf wat een onzin! Wat een zonde van het geld.^{5 c}En of ze die boterletter met ome Alf en Kaatje wil opeten... En of ze die pop an Tosie wil zenden... Want Sinterklaas is goed voor dl de kindertjes...⁵

Met het doosje in de handen, vloog Georgine op Sinterklaas toe, schoof een tip van zijn mombakkes weg, zoende hem op zijn oor.

‘Dankie duizendmaal!⁵

‘O mamma! mamma!... Als die u meeneemt...⁵ ‘Nee snoet, niet huilen.⁵

‘En da⁵s een boterletter voor juffrouw Doedelaar... en daar mag ze een stukkie van an d⁵r man geven als die zóét is... en als die zorgt dat die beroerde bovenbuurman zijn honden bijtijds uitlaat.⁵ ‘Héhéhé-ééé!... Héhéhé-ééé!⁵

237