Kamertjeszonde

‘Nee... Strakkies komt Ome Alf... en maggie met dié spelen, hóór V⁵ ‘Ja mamma.’

‘Nou niet meer knikkere.’

Georgine wéér in bed, haar kouwe voeten tegen mijn benen warmend. Zacht-vingertjesgeklop.

‘Mamma!... Mam-ma!’

‘Ja-aa!’

‘Mamma me toffels staan bij u!’

Georgine het bed uit, kijkend onder de stoelen en de pantoffels aanreikend: ‘Hier.’ De deur op slot en zij weer in bed, bibberend van kou. ‘Mamma!’

‘Nou! Wat is er nou weer!’

‘Me kóüse legge d’r niet in!’

‘Kan je me dat niet dadelijk zegge!’

‘Nou-ou! Nou-ou, ik kan toch niet op me blote voeten naar beneje lopen!’ ‘Hè! Lastig kind!’

Voor de derde maal springt ze het bed uit, zoekt naar de kousjes.

‘Nou mamma late legge, hóór!’

‘Ja mamma.’

We proberen nog wat te tukken. Het gaat niet. Het huis is wakker geworden. Telkens wordt er gescheld, horen we juffrouw Thomas aan de trap boodschappen opgeven an d’r kruidenier, groenteboer, vleeshouwer. Op straat schreeuwen de venters en bóven is een behanger bezig een zeil of een kleed spijkertje voor spijkertje vast te zetten. Wéér gescheld: ‘Niks nodig!’ en het dichtslaan der deur. Dan een man met kolen, die een zak naar boven draagt - plomp - plómp - plomp - en aanmanen om niet te morsen en de kinderen die weer beginnen te knikkeren en een geroep ‘Voddé. - Vohidde. - Vohidde!’ van een joodje en een orgel dat Behüt dich Gott piengelt.

Tot bij elven hou ik het uit in bed, gekookt, korzelig, niet gewend om vóór twaalf wakker gemaakt te worden. Het water frist op. Het water maakt me heerlijk fris, akelig optimistisch, akelig sterk van dag-voorne-mens. Georgine en juffrouw Thomas dekken de tafel - ik sta op het balkon, kijk over het grasveld naar een half opgebouwde kerk, naar morsige huisjes aan de ene zij en kazernehuizen aan de andere. Deluchtiszacht-blauw met zwanewit - boven de linkse daken helemaal sneeuwblank. Hier zullen we een gezellig hokje bebben, zonder overburen, zonder benauwende ramen, daken, gevels, gordijntjes, bloempotten. Dat is wel iets buitengewoons.

‘Wat een goed ontbijt, hé?’ zegt Georgine.

201