Kamertjeszonde

college ging lope, zou ik er de balie an hebbe... Het zenuwstelsel, de pathologie, weet ik wat!... Het is alles een kluif als je eruit ben... En wie heeft er wat an of er een brooddokter méér of minder in een koetsie rondrijdt, niewaar ?’

‘Da’s ook waar.⁵

‘Nee - als dat met de Ruhr me er bovenop helpt, laat ik de aardappele schiete - en ik zal weer es wat boeken gaan kope. - Is er wat verschene in de laatste vier, vijfjaar?’ ^cHahaha! Kom maar es bij me kijke.’

‘Je moest me nog één ding belove.’

‘Wat?’

‘Jij ziet nog al veel lui, hè?’

‘Zo-zo.’

‘Jij moet mij belove...⁵ ‘Wat?’

‘Je moet niet denke... ⁵t is eigenlijk te beroerd om te vrage... Nee, ik zal

het maar voor me houen.⁵

‘Als ik je met iets van dienst kan zijn.’

‘Nee. Niks. Wat is dat toch met die Scherp en Trees ?⁵ ‘Ik weet het niet. Ik weet het niet.’

‘Weet jij het niet ? Als jij het niet weet, wie weet het dan ?’

‘Hij doet zo raar. Wil je geloven dat ik hem in geen drie weken gesproken heb? Hij heeft iets tegen me. Wdt weet ik niet. Ik denk dat zij hém opstookt.’

‘Nou maar, ze belazert hem lelijk. Ik heb ⁵r gister met Druif, kè-je die rijke smous ? - op het Rokin zien lope.’

‘Niét waar!’

‘Op me woord.’

‘Wel allemachtig! Heb je ze bij Ricbe zien binnengaan ?’

‘Daar heb ik niet op gelet.’

‘Als ik zo iets merk, widrschuw ik hem.’

‘Zou jij een vrind waarschuwe, als je wat zdg?’

‘Me vrinde zeker.’

‘Zou jij me waarschuwe... als...’

‘Natuurlijk.’

‘Ddt is wat ik je straks vragen wou...’

‘Moest ik je dit belove ?’

‘Ja... dat.’

‘Als ik ooit iets van Guus merk, zal ik het jou én haar zegge - zonder er doekjes om te winde... Maar weet je wat er het gevolg van is - van zo’n

178