Kamertjeszonde

Ik vond er goeds, veel onrijps in. Trees was er ontzettend mee ingenomen. Ze zat hem ernstig aan te kijken met grote ogen, wou het zelf nóg eens overlezen, bladerde in het schrift.

Ze werd stil-sympathiek. Had het kind dan een hartelijke, levende achtergrond? Wat zat ze aardig naast hem met de gemeende bewondering voor de grappig eerlijke jongen.

‘Zeg nou es eerlijk Spier, zou ik wat van Ophelia terecht brengen ?⁵ zei ze opeens weer.

‘Dat weet ik niet. Je zegt verzen wel aardig. Voor mij kun je nóóit een goeie Ophelia zijn.⁵

‘Schei nou toch eens uit met je pesterij,⁵ zei ze bits.

‘Ik pest je volstrekt niet. Mogelijk dat anderen het goed of verdienstelijk van je zullen vinden; ik kom zeker niet kijken als jij Ophelia speelt.⁵ ‘Waarom dan niet ? Ben ik dan zó⁵n prul in je ogen ? Je heb toch zelf straks gezegd, dat ik verzen zuiver zeg!⁵

‘Dat heeft er niks mee te maken. Als ik je niet persoonlijk kende, zou ik misschien genoegen in je Ophelia of in een van je ingénuerollen - tussen haakjes: een ingénueis jé symbool van gruttersidealen - vinden. Maar ik kén je en nou kan ik niks van je zien.⁵

‘Maar wddrom dan? Waarom? Wat bedoel je toch!⁵ hield ze geërgerd aan.

‘Als ik jou voor onschuld zie spelen, denk ik altijd... die heb ik tóén dronken gezien... en tóén met een geldpatser bij de Mijtelaar... en tóén weer getrakteerd door een ouwe bankier bij Riche... en tóén met een diamant-joodje bij Carré... en ze heeft het gehouen met die regisseur om een mooie rol te krijgen... en ze vertellen... Enfin, nou weetje waarom...⁵ Er kwam een ongezellige stilte in de kamer.

‘Je doet me geen plezier met zulke dingen te zeggen,⁵ zei Scherp die bleek om z⁵n neus werd. Hij was zo jammerlijk verliefd.

‘Beste jongen, als ik jouw vriend ben en jij Trees tot jouw vriendin mddkt door d⁵r je verzen voor te lezen, waarmee je anders zo happig niet bent, dan mag er onder vrinden toch wel wat openhartigheid zijn, niet? Ik zeg Trees geen gemeenheden. Ik zeg er wat ik éérlijk denk en er is geen mens die zich van zulke dingen kan losmaken.⁵ ‘Goed. Maar je kan ook te vér gaan,⁵ zei hij.

‘Als ik te ver ga, doe ik dat met goeie bedoeling. Wat zeg jij, Trees ?⁵ Trees zei niks. Met het verzenschrift op haar schoot begon ze zachtjes te huilen. Voor het eerst zag ik Scherp woedend.

‘Dat heb je er nou godverdomme van! Je hoeft toch niet alles te zeggen wat je denkt!⁵

127