Droompaard en andere Falklandjes

mer ⁵n Londense mist werd.

Eens kreeg vader ’n kwaadaardige kou te pakken, *n bronchitis met beginnende pneumonie. Oom Jan ging in geen weken naar bed. In de alkoof van vader - ’k spreek nog altijd in ’n vér-geleden, ongetrouwde tijd — had-ie ⁵n matras op de grond gelegd. Daar lei-die as ’n trouwe hond op z’n broer te passen. Bij ’t minste geluid was-ie wakker. Al dee vader in z’n ziekte nog zo kribbig en lastig: oom Jan kauwde op z’n binnen wang - van drift geen spoor. Op ’n crisisnacht, toen de temperatuur bij vader zorgwekkend was, ging oom Jan achter de deur op de vloermat zitten grienen - in z’n hemmetje - met z’n blote voeten op de tegels van de gang. Hij was ’n lammetje in die dagen. En rookte niet. Geen pijp kwam in z’n hoofd. ⁴‘As Johan voor z’n borst niet roken mag,” zei-die, “wil ik ’m niet treiteren door ’t wel te doen.” Eerst toen vader helemaal genezen was, dampte-ie ze driftig, in hoeveelheden als-ie nijdig werd. Oom scheen alleen gezond te zijn als-ie vrijelijk rooie-driftkoppen krijgen kon en gouwenaars breken.

De twee broers, die ⁵t zo best met mekaar konden vinden, die mekanders hebbelijkheden kenden, werden op ’n dag twee van die petierigheden-vreters waarover ’k ⁵t straks had. Gherchez la femme! Als twee ouwe vrienden van mekaar vervreemden, zit ’r meestal een wijfje tussen - ’n wijfje dat de vriend niet zetten kan... Lukt ’t bij uitzondering - blijven de vrienden vrienden, dan is ’r uitstel van executie, want ’t pleegt te gebeuren dat de loslopende vriend het tortelend voorbeeld volgt en dan leert de ondervinding, dat de twee wijfjes bij oogopslag mekaar’s in-térieurtje analyseren. Je zou op ’n scheurkalender ’t motto kunnen griffen: “Vriendschap hangt aan ’t zijden draadje vrouw.” ⁹ ‘Hans!’ maanden wij.

‘Dank je,’ neeg hij: ‘’k weidde meen ’k, een weinig uit. Nu, vader verlooft zich — met zijn eerste vrouw — ik ben

181