Droompaard en andere Falklandjes

Op ⁵t laatste concert in Artis had-ie wel ⁵n glaasje limonade an hun tafel gedronken en telkens schapig ’n andere kant uitgekeken als zij naar z’n nieuwe das of naar z’n sik keek — maar güs, an ’n anzoek had ze ook maar niet éffentjes gedacht...

‘Nou?’ vroeg pa nóg eens en bijna daverend-van-verheuging pikte-die de laatste kapers van z’n bord.

‘En waarom zeg je dat nóu pas?’ - zei ma perplex van zo’n bijzondere man, die als ’n clown kapers pikte en af kón eten net ’n tijding die élk ander van streek zou brengen.

‘Nóu pas/ grunnekte pa, zich verkneuterend bij de idee dat-ie daalijk, zó na z’n voeten vegen op de voormat, had willen vertellen en dat z’em niet an ’t woord had laten komen: ^£nóü pas - je wou toch niks horen! Je wou toch met geweld herrie schoppen over de schol en de stijve aardappelen.⁵

‘God, god, wat ⁵n man,⁵ klaagde ma.

Doch Suus⁵ smekende stem weerklonk.

‘Hè — toe - pa en ma - kibbel nou niet verder. Zég u dan of ⁵k ⁵m nemen mot...⁵

Pa hoorde niet. Dat dee de deur dicht, dat-ie nou nóg op z⁵n kop kreeg.

‘Ben ⁵k ⁵r mee binnen gekomen?⁵ vroeg-ie vlammend betogend.

‘Daar mot ⁵k na rajen,⁵ zei ma wee van bedwongen eetlust, wee van d⁵r tweede glas water - en nou die bliksemslagl ‘Wel allemachtig!’ spoot meneer op als ’n vuurpijl.

‘Pa - zeg u nou liever of ’k ’m némen zal,’ drong Suus aan, thans dromerig de maneschijn scholgraten bestarend. ‘Daar blijft-ie bij éten,’ smaalde ma: ‘dat zegt-ie als-ie klaar is.⁵

‘Had me niet ⁵t eten vergald,⁵ verweet pa.

‘Egoïst!⁵ schold ma schamper: ^cik die nog geen hap heb gegeten...⁵

‘Had wél ⁵n hap gegeten,⁵ zei pa driftig opstaand: ‘ik

141