Diamantstad

kietelden, rare dingen deeën, die elk kind dee als 't niet werd geleid. Bij Suikerpeer leien Esther van twaalf jaar, Jaantje van tien met Meijer en Flippie. Bij tante Soor, bij ’t tusschenschotraam, lagen er vier op ’n matras, hadden ze Stella van Gompel en Jacob moeten wegnemen, was de armendokter ’r aan te pas gekomen — de dokter — de dokters die wisten dat ’t gebeurde — dat ’t gebeurd was dat zusjes 'n druiper kregen van ’n vroeg-rijp broertje — dat ’t zoo zéldzaam niet was — als 't uitlekte. Dacht je an zulke monsterachtige dingen van ’n arme wijk, als je in prachtoogen keek? Dat kon je niet. Dan was je zelf ’n schooier, ’n vuilik, dan zocht je smerigheden waar ze niet waren.

In duizlende vermoeidheid, even rustend op ’n bank van ’t plantsoen bij ’t Frederiksplein, trok-ie den zakdoek, die van z’n knie was gegleden, hooger. Z’n oogen gloeiden, vurigden tegen de hersenen, stieten ’t licht der lantaarns in stralen-sproeiing terug. Van ’t asfalt der Utrechtsche straat, klikte de hoefslag van sneltrap-pende paarden, vergrommeld in ’t keien-geweld als de koets op ’t plein kwani. ’t Was nog voor tweeën. Achter de adem-beslagen ruiten van ’n hoek-café goud-wasemde licht en ’t verre gelol van nacht-luide stemmen dommelde aan, met ’t krakend geraas van ’n lach. In de huizen, zwart van schaduw-geglooi waren nog vensters verlicht, vensters met stram-gelen schgn en wijnrood gevloei. En in den melk-wit wijdenden hemel groef het Paleis een silhouet van koepels en torens. Oud, moeilijk van nek-buigi:ng, alsof ’t vleesch van z’n hals blééf zwellen, keek-ie rond, langs de slanke boomstammen naar het Plein, naar de lichtcirklingen op de keien, naar de onbewogen huizen, de flauw-lijnende gevels, de glans-kartlende sneeuw in de perken, ’t Verzwom in de logge warmte van z’n oogen — 't broeide heen in de lauwe volte van z’n hoofd. Als-ie niet opstond, niet vortging, zou-die op de bank in slaap suffen. Nauwelijks had-ie nog wil om te loopen. De gedachte an ’t Toevluchtsoord was ’m ontdoezeld — hij most Joozep aflosse — Joozep,

250